Egmond 2018: feestje met veel bekenden

finishfotoVoor de allereerste keer de halve marathon van Egmond. Echt? Echt! Zo’n klassieker moet je een keer gedaan hebben. Schijnt;-) Een paar jaar terug vond ik de kwart een hele onderneming. We bleven de hele dag flink kilometers maken van auto naar sporthal naar businessfoto naar start naar sporthal naar auto. En koud dat het was. Brrr.

Maar met de club van Vrijheid Blijheid en business team Buko is ieder loopje een feestje. Naast de Damloop is dit ieder jaar vaste prik. Lekker in de auto stappen om 9:30 uur vanaf het raadhuis in Heemskerk dus en de hele ervaring maar over me heen laten komen tot de start om 12:37 uur.

De sporthal was al snel tot de nok toe gevuld met recreanten uit alle hoeken van het land. De Kenianen hadden blijkbaar hun eigen VIP-ruimte. Gezellig hoeveel bekenden je onderweg naar de start tegen komt. Iedereen kent m’n preloop zenuwen. Het is de eerste halve van psychiater Flip. Hij probeert luchtig te doorgronden hoe dat bij mij werkt. Tracy komt met een supertip over onze eigen kleedruimte. Met wc! Dave, Marja, Jack, Jos, Ralph, Jan, Anja…allemaal positieve enthousiastelingen. Aan warming-up kom ik niet toe.

Voordat ik het weet lopen we in het startvak richting over de startstreep en draaien we luid aangemoedigd het mulle zand op. Een uitwaaierend bont gekleurd lint beweegt door een mix van mul en hard. En pakt soms even water. ‘Hup moeder van Stine!’ roept iemand. Hey wat leuk, een vader van m’n dochters school.

3 graden en WK3 uit het oosten. De 7km tot strandopgang Castricum gaan hard. Daarna volgt het mooiste onverharde paadje door dit deel van de duinen. Jammer dat het zo smal is waardoor passeren een uitdaging wordt. Want inhalen blijft nog steeds wel nodig…

We passeren camping Bakkum. Weer een feestje met veel bekenden, voor de tweede keer enthousiaste Sandra en zelfs Stan Niesten.

En dan draai je alweer verhard naar het noorden met af en toe een hobbeltje. Ik hoef niet eens in blokjes van 5km te denken. Ik ga gewoon.

Gelukkig was me ingefluisterd dat we de duinen uit nog 2km dorp zouden doen. De krachten dus nog even verdelen. Om eerlijk te zijn ook helemaal geen zin in een ellenlange eindsprint. Een Buko-collega moedigt me aan samen nog even aan te zetten. Een paar meter na hem kom ik uiteindelijk over de finish. Intens tevreden. De tijd kan me gestolen worden. Grappig hoe je daar in de weken voorafgaand toch even druk mee kan zijn en uiteindelijk veel meer tevreden bent over het grote genieten. En zo slecht was die tijd ook niet: 1:44:41 volgens de klokken. 15e dame van 184 business lopers.

Kletsend weer terug naar de sporthal met alle bekenden. En daar genoten van een zalige beenmassage waar ik het liefst had willen blijven liggen. Alles in mijn kuitspieren weer soepeltjes en helemaal doorgewarmd. Iets over 16 uur zet ik de fiets weer in de schuur.

Misschien dat ik volgend jaar zomaar weer meega:-) De schaal dan maar even voor lief nemend. Maar eerst maar eens dat lieve kleine loopje dat AV Castricum altijd organiseert. Normaal gesproken meer mijn maat.

Advertenties