Verliefd op een stuwwal

Zo krijg je van die toptijden. Wel heel gezellig.

Zo krijg je van die toptijden. Wel heel gezellig.

‘Ik ben verliefd.’ Constateer ik terwijl ik door Wolfheze terug rijd. Kriebels in mijn buik. Totale ontspanning. Wild in elkaar kronkelende bomen boven me. Omringd door mooie betaalbare huizen en enorme paarse en witte hortensiastruiken. Tevreden reisgezelschap bij me. Lekkere appelpannenkoek in de maag. Net genuttigd op een gezellig terras. Wie wordt daar nu niet blij van? Nog nooit zo zen reed ik bij een loopje vandaan. Voor het eerst een echte trail. 20 kilometer vanaf Oosterbeek langs de stuwwal van de Rijn. De loop met het meeste hoogteverschil in Nederland. Maar wat was dat ontzettend genieten. Het begint al met de mensen om je heen op het knusse sportpark.  Een bandje dat lekker staat te spelen. Iedereen groet elkaar, is belangstellend en wijst elkaar op takken, boomstronken en ander mogelijk onheil. Ik geniet van de hobbeltjes omhoog en scheur omlaag door parkachtig landschap. Big smile spielerei:-) Smalle onverharde bospaadjes maar goed te doen. Vanaf een kilometer of 8 wordt het heftiger. We moeten een steile trap af lopen. En verderop kunnen we alleen wandelend naar boven in een lange sliert. En dat gebeurt nog zo’n keer of 10. Ik geef me eraan over. Maak vaart waar mogelijk maar laat me niet gek maken. Voel me sterk. Op 13km staat de enige waterpost. Maar wat voor een. Het is bijna een uitspanning met ontbijtkoek, fruit, drankjes en….drop. Da’s andere koek dan die wegwedstrijden. Ik neem de tijd voor een goede beker en een stukje banaan. En dan ben ik er alweer bijna. Balen. Zo’n gevoel. Soms ben ik bang dat ik mijn energie niet kwijt kan door het onregelmatige loop. Maar tegen het einde merk ik dat het goed is zo. Ik heb ontspannen gelopen en goed durven versnellen op zijn tijd. En vooral ontzettend genoten van dit gigantisch mooie landschap, het oneindige bos met al z’n mooie steile slingerpaadjes, de vergezichten over de Rijn en Arnhem in de verte, de waterpartijen, het weideland en het bijzondere Heveadorp. Ook het weer werkt met een zonnige 15 graden helemaal mee. Volgend jaar ben ik er als het even kan weer bij!

Wat een vergezichten

Wat een vergezichten!

In 2014 verrast door een derde plek op de 15, dit jaar door de schoonheid van het trailrunnen.

In 2014 verrast door een derde plek op de 15, dit jaar door de schoonheid van het trailrunnen.