Echt midwinters

‘De Asselronde in Apeldoorn. Die was toch 28?’ ‘Nee, 25 km tegenwoordig.’ ‘Daar ging ik het rechte eind op de provinciale weg helemaal stuk,’ is de reactie van twee toch best stoere loopmannen die ik vraag naar hun ervaringen.

En ik maar denken dat het weliswaar groot, maar vooral een must-genieten-loop over de Veluwe is. Toch maar vasthouden aan die gedachte tijdens m’n drie 20+-duurlopen vooraf. Even wennen hoor, als je dat al een tijd niet meer gedaan hebt.

De voorspellingen voor 1 februari zijn winters maar in de ochtend lijkt er een mooi gaatje. Bewolkt maar geen neerslag. Graad of 2 en niet te veel wind. Sneeuwlandschap van de voorgaande dagen. Echt midwinters. De organisatie kondig 13.000 deelnemers aan. De keuze voor een vouwfiets vanaf de carpoolplaats is snel gemaakt. Een local haakt aan en wijst de weg. Leuke start zo. Verkleden in een keurige school, een banaan en een mule bar. De laatste wat aarzelend. Eerste keer. Wel lekker.

Wat een spanning op m’n lijf. Los zwaaien maar en het startvak in. Even een koude rilling. Tijd voor actie! Fireball en een enthousiaste speaker moedigt ons aan. Heupen losdraaien en gaan! Langs de naald en Apeldoorn uit. Wat een massa. Ik laat me meeslepen en loop de eerste kilometer net iets meer dan 4.30 min. Da’s wel heel snel. Nou ja, zo start ik. Als ik daarna maar normaal doe:-)

Langs rododendrons en Apenheul. Het tempo zakt in een irritante weg omhoog. Pacers van de 2.05 vragen beleefd of ze mogen passeren. Oeps, dat was het tijdsdoel niet maar als die me al inhalen….Ik stel me in op 2.10 en probeer te focussen op het hoofddoel: uitlopen&genieten. Toch blijf ik in de massa achter de pacersgroep hangen. Gedachteloos. Ze gaan een heuvel af maar maken geen vaart. Ik kuier voorbij. Die massa is niets voor mij. En sindsdien geen 2.05 ballon meer gezien!

Slingerend omhoog, omlaag, korte gesprekjes, luisterend en af en toe wat zeggend. Een lach. Een verdwaalde aanmoediging langs de kant. Opeens opent de Veluwe zich rechts van me. Uitgestrekt duinlandschap. Wow! Sneeuw aan beide zijden behalve op het verharde pad. Genieten van het winterse bomenlandschap. Het tempo zit er strak in. Een gelletje uit marathonervaring. Ik wil niet wegzakken. Wat een vies spul. Een dextrootje eroverheen. Beter. Daar red ik het wel op. Bij 15 km draaien we de beruchte provinciale weg op. Poeh. Die gaat omhoog. Breed, lelijk, tegenwind, auto’s tegen. Tot nu toe wisselende tempo’s van lopers om me heen, maar nu voelt het alsof ik degene ben die hard wegvalt. Gelukkig, we draaien en de provinciale weg wordt mooier. Nog wat kleine hobbeltjes en de laatste kilometers zijn naar beneden. Bij 21,1 km klok ik een 1.44 laag. Een PR op de halve! Humor, absoluut niet verwacht. Vleugeltjes! Met een strak stabiel tempo loop ik door. De kilometers vliegen onder me vandaan. Voordat ik het weet draai ik de finishlaan in en geniet ik van de complimenten van de speaker. 2.03.28!! Totaal onverwacht.

Een medefinisher klopt me op m’n rug na de finish. Goed gedaan. Mooi die verbroedering. Welverdiende medaille dit keer. En vol energie voor volgende loopjes!

Asselronde

Finishfoto

Combikaart-met-3-routes