High fiven met koffie en cake

T-shirt verdiend!

T-shirt verdiend!

Mijn 45e loop is een 10 Engelse Mijl. Voor het eerst. Geen 10 of 21,1 zoals ik gewend ben. Ook geen onverhard trailparcours. ‘Laat ik dan maar wel voor de grootste loop ter wereld gaan:-)’.

50.000 Deelnemers stromen op 21 september 2014 naar Amsterdam voor de Dam tot Damloop. Dat maakt toch wel nieuwsgierig.

Een loopmaatje nodigt me uit voor zijn businessteam van Theobroma. Niet de schaal waar ik normaal van hou. Maar dit aanbod is te aanlokkelijk. Mooie starttijd, met de trein tot aan het startvak en terug met wat loopmaatjes…Gezellig:-)

In de trein al leuk contact met twee ervaren rotten die de loopzenuwen weg kletsen. Bij het station keurig begeleid. Kom zelfs m’n buurvrouw tegen. In no-time is het 10:30 uur en kan ik los. Alleen geen loopmaatjes te bekennen. ‘Die drukte valt best mee’, denk ik, rustig slalommend om wat mensen heen. Ik voel me sterk.

En dan, vlak voor de tunnel een klap achter me, iets tegen me aan en mijn buurman die me in evenwicht probeert te houden met ‘kijk uit, niet vallen!’. Iemand achter me blijkt voluit plat te gaan tijdens een inhaalactie. ‘Oeps!’, dat is dus die drukte waar ik zo bang voor was. Gelukkig is de enige andere hartverzakking van een vrachtwagen die toetert onder een viaduct.

Verder gewoon genieten van de knusse Zaanse straatjes en het enthousiaste publiek dat gezellige zithoekjes heeft ingericht met koffie en cake. Mooi wonen hier. Ik zou 16 km lang kunnen high fiven met de buurtkinderen en iedere 100 meter een waterpunt kunnen gebruiken (handig met die zon). Hetzelfde geldt voor de muziek. Van house, naar koor naar drums. Je loopt hier niet voor de rust in je hoofd.

Gestaag loop ik. Ik kan niet anders zeggen. Opdrachtje meegekregen dat lijkt te werken. Frans Remmers haalt me in. ‘Eindelijk vind ik je’, roept hij. Leuk! Zijn tempo is te hoog en ik laat hem gaan. Na de finish kom ik een stralende Jeroen tegen. Trots op z’n 1:05. ‘Wow! Ik ga ook in Zaandam trainen!,’ roep ik spontaan. Die jongen maakt toch een progressie. Leuk om te zien. Al snel komt Frans aangelopen. Ik blijk hem voor de finish te hebben ingehaald. Hij is toch tevreden, kent zijn stijl. ‘Misschien zijn we dit jaar met het business team bij de eerste 75.’ Ik blijk met mijn 1:18:17 de 2e van ons team. Al snel schuiven Jan, Ge, Aad en Peter aan. Allemaal in mindere of meerdere mate tevreden. Maar allemaal in ieder geval blij dat ze met zulk mooi nazomerweer hebben gelopen. Een wereld van verschil met de striemende regenbuien van het jaar ervoor. Gezellig nakletsend lopen we via het knusse opgeknapte en tegelijkertijd architectonisch bijzondere Zaanse centrum naar het station.

Mijn angst voor de Damloop is ongegrond:-) Alleen die afstand… Ik weet nog niet helemaal of die voor mij is. De week ervoor Pierloop gedaan. Daar voelde ik ook al iets van ‘langer aan de bak moeten dan een 10 maar niet de voldoening van een halve of een hele’. Ga ik nog even over nadenken. En binnenkort weer wat nieuws uittesten:-)

Pierloop

Pierloop

Pierloop op de Zeeweg

Pierloop op de Zeeweg

Advertenties

Een gedachte over “High fiven met koffie en cake

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s