Yes!

PR!

Bij AV Lycurgus word je in de watten gelegd. Pal voor de finish wenkt iemand me: ’u krijgt nog iets’. Om vervolgens een goed hardloopshirt, bekertje water en hyacinten in de handen gedrukt te krijgen. Dat roept een wat verward ‘huh?’-gevoel op na m’n gefocuste eindsprint. Inschrijfgeld was toch € 5? Ik ben toch 9e bij de dames geworden? En: moest ik niet uitlopen? Rekken? Strekken? Gelukkig komt al snel mijn familie aanlopen om te helpen dragen:-) Da’s leuk finishen. En een aardige sponsor met vijftig leuke prijzen:-)

Tweede paasdag 2014. Graad of 13, zwaar bewolkt, regen in de lucht. Een jaar nadat ik hier een PR van 47:08 heb neergezet en – bij gebrek aan concurrentie – eerste dame werd, doe ik opnieuw een 10 km. Samen met ruim 300 medelopers test ik het nieuwe parcours. Door het dorp waar groene Zaanse huisjes worden afgewisseld met jaren 70 flats en rijtjeswoningen. Eindigend langs het kanaal en de altijd mooie Noorderham.

De dagen vooraf voel ik me goed. Lekker getraind (voor het eerst ook ’n paar keer op de baan), rust genomen. Laat maar komen wat komen gaat op mijn lievelingsplek! Last-minute meldt loopmaatje Peter zich met zijn zoon. Gezellig. Dan is het een kwestie van feestkleren pakken – want daarna door richting schoonouders -, appeltaart bakken en om 9.30 uur rustig weg. Jammer dat mijn darmen wat erg actief zijn. Spanning neemt toe. In Krommenie neem ik snel afscheid van Quinten, Stine en Tomas. Zij gaan de voetbalkwaliteit van deze atletiekbaan testen. Ik draai wat onrustige 400-tjes. Tussendoor een keer of wat richting toilet.

De start is humor. Om 10.29 uur blijken we allemaal de verkeerde kant op te staan. Alle lopers draaien 180 graden. Gelach. Gelukkig zonder al te veel geduw en getrek weg. Ik start wat onzeker. Toch zie ik bij km 2 dat mijn horloge 4:40 aangeeft. Dat geeft de burger moed! Ik haal wat mensen in en vind mijn tempo. Al snel loop ik alleen. Best tegenwindje. Jammer dat er in de tochtgaten tussen hogere woningen net niet iemand voor me loopt. He, 4:38. Dat gaat lekker!

Ik besluit dat ik ondanks mijn darmproblemen vooraf genoeg energie heb. En prent me in dat als ik niet ga slagen dit een mentale kwestie gaat zijn. Niet wachten op de DCD-loop op 10 mei. Dit is mijn loop. Hier ga ik voor. Ik zet me mentaal schrap, focus en zet door. Zonder spannende gedachten. Behalve op een gegeven moment, ‘oeps, zit het tempo er nog wel in?’ Zo allenig en als gevoelsloper is het soms lastig tempo vast te houden. 4:50. Dat dacht ik al. Het ging net iets te makkelijk. Ik probeer het licht ongemakkelijke weer op te zoeken en bijt door.

Voordat ik het weet ben ik voorbij de 5 km en draaien we terug. Bij 7 km word ik aangemoedigd met ‘nog maar 3. Pal voor de wind!’ Dat geeft kracht. Ik houd m’n blik vooruit en probeer m’n lichaam langs een draad omhoog te trekken. Door! Fijn om het laatste stukje parcours goed te kennen.

Op de straat naast de baan hoor ik de speaker iemand aankondigen die op 45 minuten binnen komt. Ik versnel en geniet. Wow! Dit kon hem wel eens gewoon worden. Ik voel ruime kracht voor een sprint. Zet aan en zie de klok op 46 staan. Deze is voor mij!

Uiteindelijk finish ik in 46:28. Precies veertig seconden van m’n PR af. Yes! En ik voel me helemaal niet leeg. De rest van de dag ook niet. Als volgende keer echt alles meezit… Maar nu genieten van deze prestatie. Vrolijke gezichten om me heen: knappe tijden van Sanne, Jeroen en Peter. Wij hebben paastaart verdiend!

Groen Krommenie

8 km: dat gaat lekker!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s