Vechtloop 2013

‘Nog een keer, nog een keer’ is het springerige gevoel dat ik de rest van de middag heb. ‘En dan 45 of 46 minuten over die 10km doen.’ Maar eigenlijk voelt dat niet als een must. Ik heb vooral zin om nog een loopje te doen:-)fort

Voor de derde keer in een paar maanden tijd heb ik vandaag de 10km onder de 48 minuten gelopen. Het begint een klassieke tijd te worden. Terwijl alle drie de loopjes totaal anders waren. Tweede Paasdag in Krommenie 1e met een PR van 47.08. Wowie-gevoel. De tweede keer half ziek de DCD-loop doorgebeten en toch onder de 48. Trots.

En vandaag de Vechtloop. Ik voelde me prima.
Misschien nog iets eraf?
Een rommelige nacht: kind met middernachtelijke allergische huiduitslag.
Een zon die net iets eerder doorbreekt dan gewenst.
25,5 graden op de autothermometer.
Ik ga het zien. In ieder geval genieten neem ik mezelf plechtig voor.

De organisatie van de Vechtloop is in ieder geval prima: potje honing voor de voorinschrijvers. Gratis speeltuin voor de kinderen. Oog voor detail. Maar vooral de sfeer doet het hem. Zelfs met ruim 1300 deelnemers. Leuke praatjes bij de start. Een 56-jarige vraagt me naar mijn ambitie. Ik liep in de 30 zegt hij trots….20 jaar geleden. Nu ziet hij uit naar een 50+tijd. Knap hoe zo iemand toch gewoon doorgaat.

Na de start is het stil. Geen praatjes. Geen aanmoedigingen. Door het mooie Weesper centrum en terug naar de Vecht. Ik vind een vast tempo. Haal wat mensen in maar maak me niet gek. Na dik 5 kilometer loopt de snelste jongen me tegemoet. Al snel gevolgd door een aantal jongens met snelle ambities. Helaas niet gerealiseerd. Uitgevallen en wandelend. Niet lang daarna zie ik een man tegen een boom aan zitten. EHBO wordt gebeld.

Ik besluit mijn gestage tempo vast te houden, van het uitzicht op de Vecht te genieten en bij ieder waterpunt een bekertje water over me heen te gooien. Vlak voor het keerpunt kom ik Frans Woerden tegen. Hij heeft al een rondje fort gedaan. Enthousiast groet ik. Hij lacht terug. En dieselt z’n 21km door. Toch geeft dat energie. Origineel parcours over het fort: grasdijkje, smal wandelpaadje. En terug over het asfalt.

Ik loop inmiddels volledig op gevoel. Horloge heb ik voor de sier om. Terug langs de Vecht met een bonte kluwen sporters om me heen: de mensen die nog richting fort lopen, fietsers, wandelaars, supporters. Leuk sfeertje. Voordat ik het weet ben ik weer terug bij het Sportpark. En kijk eens op de klok. ‘Hé, weer onder de 48!’

Een loopje dat voor herhaling vatbaar is. En op deze manier voldoende energie over om ’s middags nog te genieten van een gezellige tuinverjaardag met taart en uitgebreid buffet.

En toch even kijken of ik voor de vakantie nog ergens iets kan doen:-)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s